Chendumallika Poo

Chend mallika poo kandaal chandamilla karale
Umma vechunarthaan neruthe mohamilla karale

Anavadhivēn kotta kuda choodi aakaasham pooppanthal charth
Thi nihaaram muththani maniyeki swarnnakkolusin sari
Gama paadi nuvad urachu vannu melle kaathil othu idunnu
Chelam eekku neengum kaattum rajjayod mooli

Chend mallika poo kandaal chandamilla karale
Umma vechunarthaan neruthe mohamilla karale

Araliyiloru kili konji paadi, anneram oru sundari aadi
Aravaaram thaka thaalam thalli aramanikku ingane ikili paaki
Evalenth bhangi? Evalile kavilin enth kaanthi?
Adharam anthri madhuram nukaraan vaayam ekum avadhi

Chend mallika poo kandaal chandamilla karale
Umma vechunarthaan neruthe mohamilla karale

Vishravasu maamuni than arike vishwavilaasin kathanam thudaro
“Putraarthin yaam evalile dukhham theerpaan vazhiyille?
Muni swalpam…”

Chend mallika poo kandaal chandamilla karale
Umma vechunarthaan neruthe mohamilla karale

Kai kashiyennan naamam marika aagraha poornamaannennarika
Thazhukayunarthaan maamuni varika thalaraan kothiyoor unnun darika
Pathiye vannu koluku poovil thenu kandu nokku
Pushyaragam eeri eeri swargga yaathra cheythu vaa

Chend mallika poo kandaal chandamilla karale
Umma vechunarthaan neruthe mohamilla karale

Kaamam viriyikkunna svabhaavam kaalam theliyanaayi vikāram
Maarile kanjukal oolizhavilara thangakkudangale muraponthi
Neli piri kondavalum nellēl laasya bhaavamode
Peythozhinju theeraan sirakal pathiye thaniye thulli

Chend mallika poo kandaal chandamilla karale
Umma vechunarthaan neruthe mohamilla karale

“Enne kai vediyaruthe muniyē!” streeaye aattiya kattukaaruthe!
Aruthaaththavayel lo muniyē nirvahichiduville thalire
Vamsham attupokum njangal kaattilaadi theerum
Onnu uyarnēlkkuvaan ang kai thavarnnidille

Chend mallika poo kandaal chandamilla karale
Umma vechunarthaan neruthe mohamilla karale

Maamuni chollunnu ithu kashtam, parayunnathu allaathoru ishtam
Nattam thiriyanaayora ammala kaadu koottulanjnu

Chend mallikappoo kandu chandamilla karale
Umma vechunarthaan naruthin mohamilla karale

Oro yaamangalum idavittu naalu yaamangalum in
n cherndu angine kaikasi prasavam cheythu
Dashamukhangalod unni pirannu dashamukhangalode
Ponmakanakayaal muneendran
Dashamukhan enna naamamudane eki muni poonkavan

Chend mallikappoo kandu chandamilla karale
Umma vechunarthaan naruthin mohamilla karale

Yaamam onnu kazhinjora neram vedana vannutane kaikasi al vep
Pathu poondita maamuni neekke veendum oru shishu aanaayi varike
Kunjumaa agathi kandath kunjunga kannanalle
Thriptanaayi maamuni appol kaikasi karanju

Chend mallikappoo kandu chandamilla karale
Umma vechunarthaan naruthin mohamilla karale

Moonnaam yaamathil ithuthanne moonnaamanaayi aana pirakku
Ke Vibheeshanan ennaayoru naamam Vishravasu maamuni anneke
Pinneyum vedana kaikasiyaal thalarnnupoyi
Paalu munayeriidum nombaramoode prasavamaayi

Chend mallikappoo kandu chandamilla karale
Umma vechunarthaan naruthin mohamilla karale

Choorrpam pol nakhamunayullavale Choorrpanakha ennaayi vilichu
Ponnum muni thalolichu, ponnumma eki aashirvadichu yaathrayothi

ചെണ്ട് മല്ലിക പൂ കണ്ടാൽ ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നെരുതെ മോഹമില്ല കരളേ

അനവധി വേൻ കൊറ്റ കുട ചൂടി ആകാശം പൂപ്പന്തൽ ചാർത്
തി നിഹാരം മുത്തണി മണിയേകി സ്വർണ്ണക്കൊലുസിൻ സരി
ഗമ പാടി നുവട് ഉറച്ചു വന്നു മെല്ലെ കാതിൽ ഓതിടുന്നൂ
ചേലം ഈക്ക് നീങ്ങും കാറ്റും രജ്ജയോട് മൂളി

ചെണ്ട് മല്ലിക പൂ കണ്ടാൽ ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നെരുതെ മോഹമില്ല കരളേ

അരളിയിലൊരു കിളി കൊഞ്ചി പാടി, അന്നേരം ഒരു സുന്ദരി ആടി
അരവാരം തക താളം തള്ളി അരമണിക്ക് ഇങ്ങനെയിക്കിളി പാകി
ഇവളെന്ത് ഭംഗി? ഇവളിലെ കവിളിൻ എന്ത് കാന്തി?
അദരം അന്ത്രി മധുരം നുകരാൻ വായം ഏകും അവഥി

ചെണ്ട് മല്ലിക പൂ കണ്ടാൽ ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നെരുതെ മോഹമില്ല കരളേ

വിശ്രവസു മാമുനി തൻ അരികെ വിശ്വവിലാസിന് കഥനം തുടരോm
“പുത്രാർത്തിൻ യാം ഇവളിലെ ദുഃഖം തീർപ്പാൻ വഴിയില്ലേ?
മുനി സ്വല്പം…”

ചെണ്ട് മല്ലിക പൂ കണ്ടാൽ ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നെരുതെ മോഹമില്ല കരളേ

കൈ കശിയെന്നൻ നാമം മറിക ആഗ്രഹ പൂരണമാണെന്നറിക
തഴുകയുണർത്താൻ മാമുനി വരിക തളരാൻ കൊതിയൂർ ഉണ്ണുണ്ടറിക
പതിയെ വന്നു കൊലുകൂ പൂവിൽ തേനു കണ്ടു നോക്കൂ
പുഷ്യരാഗം ഏറി ഏറി സ്വർഗ്ഗ യാത്ര ചെയ്ത് വാ

ചെണ്ട് മല്ലിക പൂ കണ്ടാൽ ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നെരുതെ മോഹമില്ല കരളേ

കാമം വിരിയിക്കുന്ന സ്വഭാവം കാളം തെളിയാനായി വികാരം
മാറിലെ കഞ്ചുകൾ ഊലിഴവിളര് തങ്കക്കുടങ്ങളിൽ മുരപൊന്തി
നെളി പിരി കൊണ്ടവളും നെല്ലേൽ ലാസ്യ ഭാവമോടെ
പെയ്തൊഴിഞ്ഞു തീരാൻ സിരകൾ പതിയെ തനിയെ തുള്ളി

ചെണ്ട് മല്ലിക പൂ കണ്ടാൽ ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നെരുതെ മോഹമില്ല കരളേ

“എന്നെ കൈ വെടിയരുതേ മുനിയേ!” സ്ത്രീയെ ആട്ടിയ കറ്റുകാരുതേ!
അരുതാത്തവയെൽ ലൊ മുനിയെ നിർവഹിച്ചിടുവില്ലേ തളിരെ
വംശം അറ്റുപോകും ഞങ്ങൾ കാറ്റിലാടി തീരും
ഒന്ന് ഉയർന്നേൽക്കുവാൻ അങ്ങ് കൈ തവർന്നിടില്ലേ

ചെണ്ട് മല്ലിക പൂ കണ്ടാൽ ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നെരുതെ മോഹമില്ല കരളേ

മാമുനി ചൊല്ലുന്നൂ ഇതു കഷ്ടം, പറയുന്നത് അല്ലാതൊരു ഇഷ്ടം
നട്ടം തിരിയാനായൊരമ്മല കാടു കൂട്ടുലഞ്ഞൂ

ചെണ്ട് മല്ലികപ്പൂ കണ്ട് ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നരുതിൻ മോഹമില്ല കരളേ

ഓരോ യാമങ്ങളും ഇടവിട്ട് നാലു യാമങ്ങളും ഇന്
ന് ചേർന്ന് അങ്ങിനെ കൈകാസി പ്രസവം ചെയ്തു
ദശമുഖങ്ങളോട് ഉണ്ണി പിറന്ന് ദശമുഖങ്ങളോടെ
പൊൻമകനാകയാൾ മുനീന്ദ്രൻ
ദശമുഖൻ എന്ന നാമമുടനെ ഏകി മുനി പൂങ്കവൻ

ചെണ്ട് മല്ലികപ്പൂ കണ്ട് ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നരുതിൻ മോഹമില്ല കരളേ

യാമം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞൊരു നേരം വേദന വന്നുടനെ കൈകാസിയിൽ വേപ്
പതു പൂണ്ടിത മാമുനി നീക്കെ വീണ്ടും ഒരു ശിശു ആണായി വരികെ
കുഞ്ഞുമാ ആഗതീ കണ്ടത് കുഞ്ഞുങ്ങ കന്നനല്ലേ
തൃപ്തനായി മാമുനി അപ്പോൾ കൈകാസി കരഞ്ഞു

ചെണ്ട് മല്ലികപ്പൂ കണ്ട് ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നരുതിൻ മോഹമില്ല കരളേ

മൂന്നാം യാമത്തിൽ ഇതുതന്നെ മൂന്നാമനായി ആണ് പിറക്
കേ വിഭീഷണൻ എന്നായൊരു നാമം വിശ്വവസു മാമുനി അന്നേകെ
പിന്നെയും വേദന കൈകാസിയാൾ തളർന്നുപോയി
പാൾ മുനയേറിയിടും നൊമ്പരമോടെ പ്രസവമായി

ചെണ്ട് മല്ലികപ്പൂ കണ്ട് ചന്ദമില്ല കരളേ
ഉമ്മ വെച്ചുണർത്താൻ നരുതിൻ മോഹമില്ല കരളേ

ചൂർപ്പം പോൾ നഖമുനയുള്ളവളെ ചൂർപ്പനഖ എന്നായി വിളിച്ചു
പൊന്നിന്മ മുനി താലോലിച്ചു, പൊന്നുമ്മ ഏകി ആശീർവദിച്ചു യാത്രയോഥി