Lason

(Don’t know why I still try)
(She wonders why I)
(I don’t trust nobody)
(Not even her)

(Don’t know why I still try)
(She wonders why I)
(I don’t trust nobody)
(Not even her)

Sarili, kamusta? Ayos ka lang ba?
Laki ng pinag-iba, ‘di na kita kilala
Puro sugat ang paa, bawat hakbang ay nadarapa
Gusto ko na ngang magpahinga
Masyadong mabigat aking dinadala

Sangkaterba na panghuhusga
Rebelde na anak, ama, pasensya
Ayaw ko na ng argumento, kangalay sa panga
Gustong-gusto ko na ngang pumutok pero di makakasa

Napakasiga ni tadhana, di ako makaasta
Kapagod ding lumaban, wala namang napapala
Walang gumagabay kaya laging ligaw
Sa aking paggagala, kahit na sarili ay nawawala

Sa mundong mapanlinlang, hindi nadadala
Sumusugal kahit wala nang pantaya
Puso ko’y naging bato, hindi makadama
Ayoko sa madaming tao, gusto kong mapag-isa

Lason puro ka na kasalanan, may pag-asa ka pa ba?
Patawad po, Ama, kung ‘di ko magawa-gawa
Na baguhin ang sarili at puro lamang paawa
Kapag may suliranin, wala akong ginagawa

Ako ay ligaw, daanan pabalik sa’yo
Ay ‘di ko na makita, ayoko na manalangin
Ako ay nahihiya, hindi kita masisisi
Kung ako ay binitawan na
Kabiguan di na sa’kin ‘yan iba

Nagtitimpi na lang kapag ginigiba
Sinasalo lagi ang sakit na binabato nila
Ayoko nang makipagtalo sa paligid
Ang kikitid mag-isip, parang timbangan ng batas
Hindi balanse tangina

Maging sarili ko ‘di ko mapagkatiwalaan
Aminadong maging ako’y merong kalokohan
Laging may kasalanan, sino dapat samahan?
Ayaw na magtapos, ngunit nais may matutunan

Kaibigan ko, bilang na lang sa aking mga daliri
Hirap akong makisama sa hindi kauri
Pangako sa sarili na lahat malulutas
Dalas kaba sa aking dibdib dahil lang sa batas

Pilit nasasagupa ‘gang lamunin na ng lupa
Maamong laging may damo, ituring mo na tupa
Burdado na binata, laging may antipara
Hilig magpakasasa, kaya nagkakasala

Sa sobrang labo ko, dami kong nais na linawin
Lahat mawawala sa’yo, dapat mo nang sanayin
Na mag-isa kang ngangawa, walang matitira
Ganon pa man, tayo mo lamang ang mga paa

Patuloy na maglalakbay, matibay sa hangarin
Kinalyo man aking kamay, mahalaga palarin
Ang halaga binaling, mahalaga ka sa’kin
Kaso takot na madapa, pasensya sa damdamin

Minsan tanong ko, ‘di ka pa ba pagod?
Lagi na lang bigat dala mo sa iyong likod
Balang araw mga sugat ay mawawala rin
Sa sobrang dami, ‘di ko na makakayang sumahin

Kapag wala sa mood, hipak hanggang mag-good
Usok sa lalamunan, hagod, kamay sa likod
Balang araw, mga nais ay mapapasa’kin
Sa sobrang dami, ‘di na makakaya pang sumahin

(Don’t know why I still try)
(She wonders why I)
(I don’t trust nobody)
(Not even her)
(Don’t know why I still try…)